Sinterklaasfeest voor hoogsensitieve en hoogbegaafde kinderen
Ik kan me het moment nog zeer levendig herinneren.
We zaten in de auto, Sofie van 6, Elise van 3 en ikzelf.
Schijnbaar vanuit het niets vroeg Sofie: “Is Sinterklaas nou echt, of is het gewoon een verklede man?”
Koortsachtig dacht ik na.
Want ik wilde niet liegen tegen mijn kind. We hebben nooit meegedaan aan verhaaltjes over de tandenfee, Paashaas of Kerstman.
Maar dit ging over Sinterklaas, hè?
Zelf ben al mijn hele leven groot fan van deze man en dit heerlijke feest.
Ondertussen dus ook op het verkeer lettend, in mijn binnenspiegel kijkend wat Elise ervan meekreeg, draaide mijn hoofd overuren.
En toen viel me een vrij briljant antwoord in. Ik zei tegen Sofie: “Het verhaal van Sinterklaas is echt.”
Pfjew, die dans was ik even mooi ontsprongen……
Omdat ze niet superangstig waren, heb ik het sprookje nog even laten duren.
Hoe vertel je het geheim van de Sint aan een hoogsensitief kind?
Op zekere dag had Sofie toch bedacht dat het niet echt kon kloppen, er vielen haar teveel dingen op.
We zijn met haar gaan zitten en hebben uitgelegd hoe het nou zat met de Sint met de hulp van het boek “Sinterklaas voor grote kinderen”.
Tranen over haar wangen….het sprookje was over.
Ze had wel veel vragen die ze beantwoord wilde krijgen en daar hebben we alle tijd voor genomen.
Maar vrij snel daarna konden we haar vragen om het toch nog even geheim te houden voor haar zusje.
En daarmee voelde ze zich weer groot en onderdeel van iets leuk-spannends.
Voor Elise liep het iets anders. Ik had haar er nog steeds niet over gehoord en ze zat in groep 5.
Er zouden dat schooljaar surprises gemaakt gaan worden.
Ik had het boek “Sinterklaas voor grote kinderen” weer van de plank gepakt.
Ook met haar ben ik ruim voor de novembermaand gaan zitten. Samen het boek gelezen.
Daarop zei ze: “Maar dat weet ik toch allang, mama?”
En ze ging zonder blikken of blozen over de tot de orde van de dag.
Eigen tradities
Inmiddels zijn ze echte pubers. Maar dat Sinterklaasfeest blijft belangrijk voor ze.
De grappen voor grote mensen in het Sinterklaasjournaal worden nog altijd gewaardeerd.
En die feestelijke pakjesavond is gebleven, dat blijft “ons heerlijk avondje”.
We betrekken ze er helemaal bij. Zo laten we de kinderen om de beurt een keer de schoenen vullen.
We geven ze wat geld mee, waarvan ze schoentraktaties kunnen kopen.
En ja, ze zetten hun schoen dus nog steeds elke zaterdag.
Daar begonnen we mee toen ze klein waren, zodat ze niet elke dag nerveus waren of er iets in de schoen zat. Een keer per week de schoen zetten was duidelijk voor ze, en precies genoeg. Scheelt jezelf weer een hoop stress van continu kruidnoten en andere traktaties in huis halen.
En de pakjes van pakjesavond blijven een fijne verrassing, nu nog steeds.
Is er nog iets meer nodig?
In deze blog vind je alvast een paar tips, waar je misschien wat aan hebt.
Merk je op dat jouw kind na de decembermaand erg gespannen blijft?
Of dat je kind soms wordt overvallen door intense emoties?
Dan kan ik je vast en zeker helpen.
Je mag altijd contact met me opnemen voor een vrijblijvende kennismaking.


Prachtig blog!
Dankjewel, Karin! Lief dat je de tijd nam om hier te reageren.