Een kloddertje roze hier…..een kloddertje roze daar….

Hoe helpt tante Til jou?
Herken je de zin in de titel nog?
Dat kwam uit een televisieserie uit de jaren 80: “de familie Knots”.
In deze kinderserie was tante Til te zien, een kunstzinnige dame.
In felgekleurde gewaden met grote kraag was ze bezig met schilderen.
Ze genoot van het spelen en experimenteren met ( voornamelijk roze) verf.

Hoe zou zij jou nou kunnen helpen?
Door gewoon een kloddertje verf hier en daar te gaan zetten, zonder dat het echt iets “moet” worden.
Je kunt namelijk genieten van kleuren die mooi bij elkaar passen, of hoe kleuren in elkaar overvloeien.
Gewoon plezier maken omdat het kan.

De serieuze taak van het opvoeden van een hoogbegaafd en gevoelig kind
Want meestal ben je in staat van waakzaamheid.
Je kind is net begonnen op school en het loopt nog niet allemaal zoals het zou moeten.
Niet alle afspraken van de vorige leerkracht worden uitgevoerd zoals jullie hadden afgesproken.
Nu moet je kind toch in het werkboekje van de groep meedoen, terwijl zij al twee jaar voorloopt.
Je denkt eraan om meteen maar weer een afspraak voor een gesprek te maken, maar je wilt niet gelijk “de zeurouder” zijn.
En dan thuis de uitbarstingen en de boze buien verdragen.
En ondertussen ook gewoon werken, het huishouden doen, en achter de sociale verplichtingen aan, en….en….
Je hebt heel veel ballen in de lucht te houden.

Creativiteit als hulpmiddel voor jou als ouder van een hb-er
En daar zou creativiteit een prachtig hulpmiddel kunnen zijn.
Je kunt samen met je kind aan tafel iets maken.
Slijp de potloden, zorg voor werkende viltstiften of koop een knutselpakket bij de winkel met de blauwe A.
Je kunt natuurlijk ditzelfde ritueel voor jezelf herhalen wanneer je kind op bed ligt.
Pak een paar kleurtjes waterverf en ga gewoon wat mengen.
Neem een kleurboek voor volwassenen. Het maakt niet uit wat het is, het gaat je wel heel erg helpen!

Creativiteit= Meditatie
Creativiteit is niet gewoon een hobby.
Het is een gereedschap om je zenuwstelsel mee te kalmeren.
Studies tonen aan dat wanneer je tekent, schildert, naait, haakt, je brein in een kalme staat van focus komt.
Diezelfde staat zou je kunnen bereiken wanneer je mediteert, maar nu met papier, naald en draad of klei in plaats van stilte.
In Japan is het aan elkaar naaien van oude lapjes stof, een helend ritueel.
In Londen bieden musea creatieve workshops aan om je mentale gezondheid te bevorderen.

7 van de 10 creatievelingen geeft aan dat het ze echt helpt om om te gaan met het dagelijkse leven.
Dus als je je niet goed in je vel voelt, kies iets creatiefs.
Het gaat er niet om dat het een kunststuk moet zijn, het is reguleren van je zenuwstelsel.
Gewoon voor jou.
Wat is vandaag jouw favoriete project om jezelf tot rust te krijgen?|
Ik zou het leuk vinden als je dit met me wilt delen!

Meer hulp nodig als ouder van een hoogbegaafd en hoogsensitief kind?
Weet dan dat je altijd contact met mij mag opnemen.
Ik ben werkzaam als creatief kindercoach en zet dus letterlijk creativiteit in als hulpmiddel.
Ik ga niet tegenover een kind zitten om het kind over zichzelf te laten praten.
Wat we wel doen, is het maken van een tekening, een kleiwerkje, een schilderij.
Die kunstwerken vormen de derde gesprekspartner.
We gaan samen kijken wat het kind gemaakt heeft, we verwonderen ons over wat er te zien is en wat de kleuren ons te vertellen hebben.
Want een tekening zegt meer dan 1000 woorden. Een kind laat hiermee een stukje zien van wat er in hem/ haar leeft.
En met wat ik over het kind leer, ga ik samen met het kind aan de slag om hem/ haar naar een positief tegenovergesteld doel te krijgen.
Dus in plaats van: “ik wil dat mijn kind niet meer zoveel boze buien heeft na schooltijd”, gaan we bijvoorbeeld naar: “Ik kan mijn emoties op een gezonde manier uiten”.

Onder dit bericht vind je een contactformulier.
Je mag altijd een bericht achterlaten, zodat we samen kunnen kijken naar hoe ik jouw kind kan helpen.
Je bent van harte welkom in mijn creatieve praktijk!

Help! Mijn hoogbegaafde kind luistert niet…

Mijn hoogbegaafde kind luistert niet
Wat ik regelmatig van ouders die ik spreek, terug hoor?
Mijn kind luistert gewoon niet!
Wat ze eigenlijk bedoelen, is dat het kind niet doet, wat zijzelf als ouders zouden willen.
Je kind gehoorzaamt dus niet.

Wat alle ouders willen
Als je bedenkt wat eigenlijk alle ouders willen? Dan is dat het kind zelfstandig is, eigen keuzes leert maken, goed voor zichzelf kan opkomen en rekening houdt met anderen.
Dat is best grappig.
Hoe kan je kind eigen keuzes leren maken als het steeds moet gehoorzamen?
Natuurlijk moeten sommige dingen gewoon wel, zoals tanden poetsen of op tijd naar bed voor voldoende nachtrust.
Maar verder is er best wel wat speelruimte.

Wat jij als ouder aan je kind wilt leren
In plaats van je af te vragen hoe je je kind kunt laten doen wat jij wilt, kun je beter afvragen wat jij als ouder kunt doen om het kind respect, samenwerking en zelfvertrouwen te laten ontwikkelen.
Als jouw kind een sterke eigen wil heeft, en hij leert dit op een gezonde manier te uiten, dan kan hij/ zij daar later veel aan hebben.

Hoe dan, vraag je je misschien af?
Je kunt hiervoor de basiselementen van positieve discipline (Jane Nelsen, Opvoeden met positieve discipline) toepassen:

Connectie gaat voor correctie
Elk mens heeft de basisbehoefte om erbij te horen.
Het is heel belangrijk dat je kind weet dat er van hem/ haar gehouden wordt.
Daarnaast zijn grenzen heel belangrijk, en wees hierin begripvol.
Je kunt bijvoorbeeld zeggen: “Ik begrijp dat je dit spelletje graag wilt afmaken. Het is nu alleen tijd om naar school te gaan” Uiteraard is het heel handig om al 5 minuten eerder aan te kondigen dat je kind naar school moet.

Betrek kinderen erbij
In plaats van vertellen wat ze moeten doen, is het handig om je kind te betrekken bij beslissingen.
Elk kind vindt het fijn om gehoord te worden, en zeker hoogbegaafde kinderen hebben veel behoefte aan autonomie.
Je kunt vragen welk boek ze willen kiezen om uit voor te lezen.
Geef bijvoorbeeld twee keuzes voor broodbeleg.
En als je in de speeltuin bent: “Over twee minuten gaan we naar huis. Wil je nog een keer van de glijbaan of op de schommel?”

Zorg voor routines
Zorg dat dagelijkse dingen zoals eten, naar school gaan of naar bed gaan, een vaste structuur hebben.
Dat geeft een kind duidelijkheid en houvast, en er direct minder ruimte tot “lastig gedrag”.
Je kind weet immers precies waar het aan toe is.
Wij hadden hier een lijstje met alle dingen die in de ochtend moesten gebeuren. Onze kinderen konden een magneetje ophangen bij de taak die ze al hadden uitgevoerd. Zo kregen ze ook meer autonomie, omdat ze zelf de volgorde konden bepalen. Voor ons maakte het niet uit, als het maar gebeurde.

Leer je kind respect door het goede voorbeeld
Jonge kinderen doen niet perse wat je zegt, ze doen wat jij doet.
Dus laat je kind weten dat jullie bijna gaan eten. Zeg bijvoorbeeld: “We gaan bijna eten. Ruim jij de LEGO op zodat we aan tafel kunnen zitten?”
Als je met een kind praat, zak door je knieën en kijk hem/ haar aan.
Dat laat zien dat je echt aandacht voor hem/ haar hebt.

Gebruik humor!
Het helpt heel erg om met elkaar te lachen. Humor maakt een situatie luchtiger.
Als je je kind uitdaagt tot een spelletje, lukt het vaak veel makkelijker om op te ruimen.
“Ik ben benieuwd of jij kunt opruimen in 10 tellen.”
Of verzin iets grappigs bij het eten, zoals andersom eten. Dus een keer beginnen met het toetje en eindigen met het hoofdgerecht.

Meen wat je zegt
Kinderen voelen haarfijn aan of je meent wat je zegt.
En als je iets zegt, zorg dat je het ook echt gaat doen.
“Vandaag krijg je geen snoepje, omdat je gisteren zonder te vragen snoep hebt gepakt. Morgen heb je weer een kans.”
En zeg wat ze WEL kunnen doen, in plaats van niet. “Je kunt de tomaat beter snijden met het scherpe mesje.”
En als je kind toch niet meewil uit de speeltuin? Pak hem op en zet hem rustig in het fietsstoeltje.
Laat de preek maar zitten, je kind wist al dat jullie naar huis gingen, dus dit is een logisch vervolg.

En als je nog een steuntje in de rug wilt
Hopelijk heb je iets aan bovenstaande tips.
Mocht je merken dat het lastig blijft, weet dat je altijd contact op mag nemen. Ik wil zeker met je meedenken om te kijken wat jij en jouw/ jullie kind nodig hebben.

Wat nu? Mijn kind maakt fouten…

Faalangst bij HB kinderen

“Ik wil graag rijk worden, maar dat kan toch nooit…”
Dat was wat hij zei op mijn vraag wat hij dan wel zou willen.
Naar school gaan, dat wil hij niet (meer).
Zijn hoop is gevestigd op rijk worden, zodat hij kan stoppen met school.
Ik heb hem wat voorbeelden genoemd van mensen over wie ik heb gehoord, die al jong heel rijk zijn geworden.
En dat het dus kan, met pensioen gaan op je 40e.
Er glinstert hoop op in zijn ogen. Zou het echt kunnen?

Ik kom veel hoogbegaafde kinderen tegen die de lat enorm hoog leggen voor zichzelf.
De meeste kinderen weten wel dat ze hoogbegaafd zijn, en eisen van zichzelf dat ze alles gelijk kunnen.
Geen dingen leren, dat niet. Ze willen het gelijk weten, snappen en kunnen.
Helaas werkt het zo niet, en zal je altijd nieuwe vaardigheden moeten leren en aangaan.
Maar vooral fouten mogen maken.

Hoe komt het dat veel hoogbegaafde kinderen tekenen van faalangst laten zien?

Het kan komen door perfectionisme. Zoals ik al noemde, willen veel van deze kinderen geen fouten maken en leggen de lat enorm hoog.

Sommige kinderen hebben een zgn. fixed mindset. Ze ervaren in eerste instantie dat veel dingen ze makkelijk afgaan.
Maar je komt op een punt, dat je toch moeilijke dingen ervaart. Dan kan het zijn, dat je denkt dat je dingen “toch niet kunt” of “ niet slim genoeg bent”.

Als een kind een poos lang een gebrek aan uitdaging heeft gehad, leert het ook niet omgaan met tegenslagen of moeilijkheden. Wanneer er wel een keer een uitdaging is, weet het kind niet hoe hij/ zij hiermee kan omgaan en kan faalangst ontstaan.

Er kan sprake zijn van hoge verwachtingen vanuit school, maar ook vanuit ouders. Een kind wil anderen liever niet teleurstellen. Als hij/zij niet aan de verwachtingen kan voldoen, kan dit ook weer leiden tot faalangst.

Een kind kan zichzelf ook vergelijken met anderen die op een bepaald gebied beter presteren.
Als een ander succesvoller is of lijkt, kan een kind hier best last van hebben.

Als jouw kind gevoelig is, dan kunnen ze kritiek of fouten ook intenser beleven.

En als een kind als eens eerder ergens in heeft gefaald, kan het een enorme drempel zijn om dezelfde ervaring opnieuw aan te gaan.

Wat is helpend voor je kind om faalangst te voorkomen of verminderen?

Leer je kind dat je groeit door oefening en inspanning.
In mijn begeleiding leer ik een kind regelmatig dat hij/zij het nog niet kan, maar zeker kan leren.
Ook benadruk ik regelmatig dat fouten maken moet, want daar leer je van.
Het boek “Stress, een hersenles”, legt dit mooi uit.

Focus op het proces en niet alleen op het resultaat
Complimenteer niet alleen die 8 voor topo, maar laat merken dat je ziet dat je kind er 3 middagen aan heeft gewerkt.
Je kunt bijvoorbeeld zeggen: “Wat goed dat je het kaartje hebt gekleurd en de plaatsen daardoor goed kon onthouden!”

Maak fouten maken normaal en een beetje grappig
Wij eten altijd aan tafel ’s avonds. Regelmatig komt er voorbij wie die dag de grootste blunder had gemaakt, die wint de medaille voor de grootste fout. (We hebben nooit echt een medaille gegeven, maar wel een leuk idee nu ik het hier zo opschrijf)
Dat doen we om te laten zien dat ouders ook maar mensen zijn, maar vooral om onze kinderen te leren dat fouten er gewoon bij horen.

Let op je eigen verwachtingen als ouder.
Hup, omlaag die lat.
Geef ruimte voor ontwikkeling, waarbij fouten erbij horen.

Leer ontspanningstechnieken aan
Help je kind met stress om te gaan en op tijd te herkennen dat er rust gepakt mag worden.
Meestal helpt het het beste als jouw kind jou zelf dit soort dingen ziet doen.
Dus trek die yogabroek maar aan en doe wat oefeningen in de woonkamer, of doe die meditatie.
Je kind zal je er dankbaar om zijn.

Geef je kind uitdagende taken, die wel haalbaar zijn
Bied je kind vertrouwen en laat hem/ haar bijvoorbeeld zelf een keer koken.
Zorg dat het net buiten de comfortzone ligt, zodat je kind de taak aankan.

Wees de veilige haven
Zorg dat je kind bij jou terecht kan, zodat je kind zich altijd veilig genoeg voelt om jou of je partner om hulp te vragen.

Wat doe ik nu precies als creatief kindercoach?
In mijn werk, kijk en luister ik heel goed naar een kind en uiteraard naar het verhaal wat ik hoor van de ouders.
Op basis van mijn waarnemingen, stellen we een PTO op, een positief tegenovergestelde.
Dat is een doel wat je wel wilt, in plaats van wat je niet ( meer) wilt voor jezelf.
Met de creatieve werkvormen die we doen, hoeft een kind niet veel over zichzelf te vertellen.
Hij/ zij maakt een tekening/ kleiwerk/ verfwerk naar aanleiding van een vraag of bijvoorbeeld een visualisatie.
Het kunstwerk vormt het gespreksonderwerp.
Omdat je met creativiteit bij je kern komt en leert vertrouwen op wat er je leeft, komen vanzelf die dingen op papier die jou iets te leren hebben.
Terwijl we het werk bespreken, zullen de kwartjes gaan vallen.

Spreekt mijn manier van werken jou aan?
Neem dan zeker contact op en weet je welkom bij Ludiek Coaching!

Hoogbegaafd en weer naar school, wat kun je doen als ouder?

Mijn hoogbegaafde kind gaat weer naar school na de vakantie………

Zie je als ouder van een hoogbegaafd/ hoogsensitief kind alweer op tegen morgen, als de school weer begint na de vakantie?
Je merkte misschien dat jouw kind weer een beetje “zichzelf werd” in de vakantie, en dat veel spanning juist afnam.
Misschien werd zij weer enthousiast en had weer zin om dingen te ondernemen?
En hoe is dat vandaag?
Je kind weet dat de school weer start.
Het kan zijn dat jouw kind klaagt over hoofdpijn en buikpijn. Misschien wil ze niet naar school en ben jij als ouder bang dat het weer een hele strijd gaat opleveren om je kind op tijd op school af te leveren?

Ik heb een aantal tips voor je verzameld, waarmee je de overgang wat soepeler kunt laten verlopen.

Bereid je kind mentaal voor
Praat al voordat school begint over wat er gaat gebeuren. Benoem de dingen die hetzelfde blijven (zoals de schooltijden of vrienden in de klas), maar ook wat er kan veranderen. Gebruik positieve taal, maar erken ook dat het spannend kan zijn.

Zorg voor routines
Hoogbegaafde en hooggevoelige kinderen hebben veel baat bij structuur.
Start weer met vaste bedtijden, ochtendroutines en eetmomenten.
Dit helpt om de overgang makkelijker te maken.

Erken de gevoelens van je kind
Zeg niet meteen dat het wel meevalt als je kind zich onzeker voelt. In plaats daarvan kun je zeggen: “Ik begrijp dat het wennen is na de vakantie. Het is oké om het spannend te vinden. We doen het samen.”
Vraag ook naar de positieve dingen als je kind geneigd is om juist de negatieve dingen te vertellen.

Stel vragen:
Wat vindt je kind spannend? Wat vindt je kind juist leuk om weer te kunnen doen? Of hebben ze een vriendje tijdens de vakantie gemist? Praat over dit soort dingen.
Kijk waar ze zelf al oplossingen voor kunnen vinden of antwoord op kunnen geven. Het geeft vertrouwen om zelf met een plan te komen.
En zorg voor het benoemen van positieve momenten.
Vraag niet alleen hoe het op school was, maar stel vragen als: “Wat was het leukste moment van vandaag?” “Wat ging beter dan je had verwacht?” Als je focust op positieve ervaringen, voel je je ook prettiger.

Zorg voor verbinding op afstand
Als je kind er moeite mee heeft om jou of je partner te missen gedurende de schooldag, kun je hierbij helpen. Maak bijvoorbeeld armbandjes waarmee je aan elkaar denkt, teken een hartje op jullie beide handen, spreek een onzichtbaar “knopje” af op jullie hand waar je op een bepaald tijdstip op kunt drukken, stop briefjes in de broodtrommel, geef ze een klein knuffeltje mee van thuis wat vertrouwen geeft. Geef aan dat het niet erg is als je moet wennen, en dat je elkaar weer kunt knuffelen zodra je elkaar ziet. Bij oudere kinderen: doe dat knuffelen maar thuis 😉

Bied extra rustmomenten
Plan in de eerste dagen na de vakantie extra rustige momenten thuis, zoals een relaxte middag zonder afspraken. Dit helpt je kind om de dag beter te verwerken en niet oververmoeid te raken.

Geef je kind even de ruimte als ze thuis is
Sommige kinderen hebben na school even tijd nodig om bij te komen.
Vraag niet gelijk naar de schooldag, maar laat je kind even landen.
Je kunt denken aan iets drinken, even lezen, een spelletje spelen, of muziek luisteren.
Kijk waar jouw kind behoefte aan heeft.
En merk je dat je kind juist uitdaging kan gebruiken?
Leg wat smartgames/ spellen/ LEGO/ knikkerbaan in het zicht, waar je kind mee aan de slag kan als ze dit wil. Je kind kan zelf kiezen.

Geef autonomie waar mogelijk
Laat je kind kleine keuzes maken, zoals welke outfit zij aantrekt of wat er in de broodtrommel gaat.
De kleding kun je de avond van tevoren al laten klaarleggen. Dit geeft een gevoel van controle en vermindert stress.

Blijf betrokken
Blijf in contact met de leerkracht, maar laat de juf of meester wel even opstarten na de vakantie. Het kan fijn zijn om hem of haar ook even een paar dagen de tijd te gunnen om weer in het ritme te komen met de groep.
Merk je dat er echt iets is met je kind? Benoem dit dan wel zodat de leerkracht hier goed op kan reageren.
Is het iets kleins? Stuur dan gewoon een mailtje, dan leest de juf het zodra ze er aan toekomt.

Vond je deze tips bruikbaar?
Hopelijk heb je iets aan deze tips.
Heb je een aanvulling?
Laat het me weten! Na de zomervakantie komt er uiteraard weer een soortgelijk blog.
Kom je er toch nog niet helemaal uit? Je kunt altijd contact opnemen, zodat we eens verder kunnen praten over wat ik voor jou en je kind kan betekenen.

Wil je geen informatie of blog meer missen? Klik dan op de link onderaan de pagina, zodat je maximaal 1 keer per maand op de hoogte wordt gehouden.

 

Nuttige tips voor het opvoeden van jouw hoogbegaafde kind

Nuttige tips voor het opvoeden van een hoogbegaafd kind

Regelmatig spreek ik ouders van hoogbegaafde kinderen.
Wat me opvalt, is dat bijna al deze ouders weleens worstelen met de opvoeding van hun kind(eren).
Je bent dus zeker niet de enige.
Ik hoop dat je je dat realiseert, wanneer je dit leest.
En ik hoop vooral dat je iets hebt aan de onderstaande tips die ik heb verzameld.

20 tips om jou te helpen in de opvoeding van jouw hoogbegaafde kind:

1. Erken hun anders-zijn
Hoogbegaafde kinderen voelen en denken vaak intens.
Het is belangrijk om die intensiteit te zien als een onderdeel van je kind, het hoort bij hem/ haar.
Het is niet iets waarmee ze het jou als ouder lastig willen maken.

2. Verdiep je in hoogbegaafdheid
Ik vermoed dat je al meer hebt gelezen of opgezocht over HB.
Het kan enorm helpen om boeken te lezen, of lid te worden van online of “live” groepen voor ouders van HB-ers. Zo verdiep je je verder in hoe je je kind kunt begeleiden.

3. Wees echt en oprecht.
Zeg wat je doet en doe wat je zegt. Zorg dat je kind weet wat hij/ zij aan je heeft.

4. Maak ruimte voor gevoelens, gedachten en zorgen.
Kies hier slimme momenten voor. Een kind praat vaak makkelijk vlak voor het slapen, of wanneer je samen aan het wandelen bent of in de auto zit.
En komt het gesprek even niet uit? Spreek dan een tijdstip af waarop het wel lukt en houd je eraan.

5. Zoek gelijkgestemden voor je kind en jezelf.
Via plusklassen, clubs of workshops kan jouw kind anderen ontmoeten die hun snelle denken en doordachte grapjes ook begrijpt.
Tip: Mijn collega Vanessa en ikzelf organiseren regelmatig workshops voor kinderen, maar ook bijeenkomsten voor ouders.
Als je je aanmeldt voor de nieuwsbrief van Ludiek Coaching, mis je zeker niks van ons aanbod.

6. Leer je kind omgaan met frustratie.
Jouw kind snapt veel dingen heel snel. Als iets niet lukt, is dat vaak lastig.
Geduld oefenen is essentieel van belang.

7. Stel duidelijke grenzen die gelden voor het hele gezin.
Leg aan jouw kind uit waarom je regels moet hebben in een gezin, wanneer hij/ zij de discussie aangaat over je regels. En laat zien dat de regels voor elk gezinslid gelden.

8. Durf je eigen fouten toe te geven.
Zo leert jouw kind direct dat fouten maken moet. Van fouten leer je veerkracht ontwikkelen en denken in oplossingen.

9. Maak alleen beloftes die je kunt nakomen.
Een hoogbegaafd kind hecht vaak veel waarde aan beloftes. Dus zorg dat je ze kunt nakomen.
En lukt dat een keer onverhoopt niet? Laat toe dat je kind teleurstelling voelt en sta hier even bij stil.

10. Heb oog voor zijn mening, zonder daar altijd naar te handelen.
Geef je kind ruimte om zijn mening ergens over te geven. Luister naar je kind en zorg dat je zijn/ haar mening serieus neemt. Wees wel duidelijk in jouw eigen grenzen, soms mag iets gewoon niet.

11. Stimuleer talent.
Waar heeft jouw kind talent voor of plezier in? Ga dat ontdekken en zorg dat je kind zich daarin kan ontwikkelen. Houdt je kind van sporten, of wil hij juist een instrument leren bespelen?
Zoek een club waar je kind naartoe kan gaan.

12. Wees waakzaam voor signalen die kunnen wijzen op sociaal-emotionele moeilijkheden.
Let goed op het gedrag van je kind. Merk je op dat er veranderingen zijn?
Huilt je kind vaker of is hij vaker boos?
Ga in gesprek en kijk wat er nodig is.

13. Stel realistische verwachtingen.
Bedenk dat jouw kind wel veel weet en makkelijk praat, en ondertussen ook nog steeds een kind is.
Kijk goed wat je van hem/ haar mag verwachten.

14. Vier successen.
Vier de dingen die goed gaan en sta er bewust bij stil.
Dat geeft jouw kind het gevoel dat hij/ zij gezien en gehoord wordt.

15. Probeer te luisteren naar de boodschap van je kind en kijk soms door gedrag heen.
Wat probeert jouw kind je te vertellen?
Realiseer je dat die boze bui niet tegen jou gericht is. Jouw kind uit zijn frustratie. Misschien niet op de meest ideale manier, maar wel op de manier die hij/ zij op dat moment voorhanden heeft.
Wat is de boodschap achter dit gedrag?
Soms is het al genoeg om even naast hem/ haar te gaan zitten en te vragen wat hij/ zij nodig heeft.
Of zeg even niks. Het kan zomaar zijn dat je kind uit zichzelf begint te vertellen.

16. Heb vertrouwen in je kind.
Spreek dit regelmatig uit, je kind voelt zich dan gesteund.

17. Focus meer op inspanning dan op doelen.
Leerprocessen zijn dus processen, er is een weg af te leggen.
Tijdens die weg is het fijn om aangemoedigd te worden.

18. Geef oprechte complimenten.
Hier heb ik eerder een blog over geschreven.
Weet dat je kind voelt wanneer je iets meent.

19. Zorg voor jezelf als ouder.
Ook hier heb ik eerder een blog aan gewijd. Lees deze vooral nog eens na en wees lief voor jezelf.
Als niemand het vandaag nog tegen je gezegd heeft: Je doet het goed als ouder!

20. Maak plezier!
Misschien wel de allerbelangrijkste van al deze tips. Maak plezier met elkaar, ondanks de dingen die niet makkelijk gaan, de emotionele buien, de frustraties en het gevoel van niet-begrepen worden.
Doe leuke dingen met elkaar en lach om de grapjes die je kind maakt. Geniet er ook van. Sta even stil in dat moment. Of maak een foto die je later nog eens terug kan kijken.

Slow parenting, fijn voor hoogbegaafde kinderen?

Wat is Slow Parenting nu eigenlijk?
Een tijdje terug kwam de term Slow Parenting voorbij. Deze term trok mijn aandacht, wat zou het inhouden?

En nog interessanter, is het ook iets voor ons?
Onze kinderen zijn alweer pubers, maar we blijven natuurlijk wel hun ouders.En af en toe mag er wat worden bijgestuurd.

Wat heb ik geleerd over Slow parenting:
Het gaat om rustig aan doen, terug naar de basis en genieten van elkaar. Je gaat aan het werk met het vertragen en vereenvoudigen van het gezinsleven. Het idee is om kinderen op te voeden zonder constante druk, overvolle schema’s en overmatige focus op prestaties.
Dat klinkt bijna te mooi om waar te zijn.

Wat een kind in deze tijd nodig heeft
Slow Parenting is ontstaan als tegenhanger van onze drukke maatschappij. De wetenschappers zijn erachter gekomen dat de manier waarop we door het leven hollen, niet gezond is. Goh.

Daaruit is de slow movement ontstaan, gebaseerd op het boek van Carl Honore uit 2009:” Under pressure: resquing ouder children from the hyper-parenting”
In het boek wordt er gesproken over minder planning, minder focus op mijlpalen en meer speel- en ontspanningstijd voor jou en je gezin.
Klinkt wel een beetje “Jaren 80” in mijn oren. Dus zo ben ik verder op onderzoek uitgegaan.

Prestatiedrang, nodig of niet?
We moeten als ouders al zoveel, maar ook van de kinderen wordt veel verwacht.
Die prestatiedrang lijkt zo belangrijk te zijn.
Daarop is dus deze opvoedstijl in het leven geroepen, waarbij je je kind volgt, zonder zijn agenda helemaal vol te plannen.
Je volgt jouw kind en zijn/ haar interesses en sluit hierop aan.
Verder plan je bewust tijd in om even niets te doen. Dat scheelt dus een hoop verplichte nummers, van verjaardagsfeestjes tot speelafspraken.
Je geniet van je kind en van jullie tijd met elkaar.

Uitgangspunten van Slow Parenting:
Een aantal zaken zijn hierbij erg van belang:

– Spelen: je kind wordt gestimuleerd om vooral vrij te spelen. Spontaan spel, met veel ruimte voor creativiteit.
– De schermpjes gaan eraf, geen televisie kijken dus. Maar ik vermoed dat de mobieltjes en de game-devices ook de kast in mogen.
– Risico’s nemen: je kind gaat leren om risico’s te nemen en zich hierdoor verder te ontwikkelen en te groeien. Je gaat als ouder waken voor overbezorgdheid.
– Meer verbinding met de natuur. Stimuleer je kind om buiten te spelen en tijd in de natuur door te brengen.
– Loslaten van perfectie. Het draait om bewust aanwezig zijn en samen genieten van de simpele dingen.

En dan de grote vraag, wat levert het je op als ouder en als kind?
– Kinderen staan minder onder druk staan om te presteren, en leren zichzelf accepteren zoals ze zijn. Dit kan bijdragen aan een positief zelfbeeld. Bovendien leren ze om fouten te maken, een wezenlijk belangrijk onderdeel van leren. Als je fouten maakt, worden er nieuwe weggetjes aangelegd in je hersenen omdat je wordt gestimuleerd om een ander plan te maken.

– Meer creativiteit en zelfstandigheid
Door volledig vrije speeltijd kunnen kinderen zelf problemen oplossen en hun fantasie ontwikkelen. Daar worden ze zelfstandig van. Vrij spel is enorm belangrijk, je kind leert namelijk ook heel veel van vrij spel. Ze kunnen hiermee hetgeen wat ze meemaken verwerken op hun manier.

– Sterkere ouder-kindrelaties
Door bewuste en rustige tijd samen door te brengen, voelen kinderen zich meer verbonden met hun ouders. En de ouders natuurlijk met hun kind.

– Minder stress voor ouders én kinderen
Een minder volgepland leven verlaagt de kans op burn-out of stress bij zowel ouders als kinderen. Het gezin kan meer genieten van het hier en nu.

– Ruimte voor nieuwsgierigheid
Kinderen hebben de tijd om de wereld om hen heen op hun eigen manier te ontdekken, zonder dat alles vooraf bepaald is. Kinderen kunnen daardoor op hun eigen tempo groeien en ontwikkelen.

– Beter omgaan met tegenslagen
Kinderen die meer vrijheid krijgen om fouten te maken, leren hoe ze met uitdagingen kunnen omgaan, wat hen veerkrachtiger maakt.

Zou dit iets zijn voor een hoogbegaafd kind?
Dat denk ik wel. Een kind heeft vrij spel nodig om zich te ontwikkelen.
Daarnaast is het pakken van een device of de t.v. aanzetten zo makkelijk, maar is het ook altijd in het belang van je kind? Dat kun je je afvragen.

En als jij je als ouder relaxter en prettiger voelt, voelt je kind dat ook.
Een kind doet meestal niet wat je zegt. Een kind doet wat jij doet.
Als jij bewust de tijd neemt om mee te spelen, of lekker de natuur in te gaan? Dan help je jezelf en je kind.

En misschien wel het belangrijkste, de druk op presteren wordt veel minder. Laat een kind weer gewoon kind zijn. Laat hem ontdekken, aanklooien, fouten maken, maar het allerbelangrijkste: laat het kind plezier maken.

Welke van de ideeën van Slow Parenting spreekt jou aan?
Kijk eens wat je eruit kunt halen, of verdiep je er nog verder in. Het gaat jouw gezin vast veel moois opleveren!

Wat kan ik voor jou betekenen?
En vind je het een mooi verhaal, maar heb je hier nog wat ondersteuning bij nodig?
In mijn praktijk Ludiek coaching help ik ook ouders op weg.
Je kunt altijd contact leggen om vrijblijvend kennis te maken en dan kan ik je uitleggen wat er mogelijk is.
Als ik jou weer in je kracht kan zetten, vaart je kind daar wel bij.