Faalangst bij HB kinderen
“Ik wil graag rijk worden, maar dat kan toch nooit…”
Dat was wat hij zei op mijn vraag wat hij dan wel zou willen.
Naar school gaan, dat wil hij niet (meer).
Zijn hoop is gevestigd op rijk worden, zodat hij kan stoppen met school.
Ik heb hem wat voorbeelden genoemd van mensen over wie ik heb gehoord, die al jong heel rijk zijn geworden.
En dat het dus kan, met pensioen gaan op je 40e.
Er glinstert hoop op in zijn ogen. Zou het echt kunnen?
Ik kom veel hoogbegaafde kinderen tegen die de lat enorm hoog leggen voor zichzelf.
De meeste kinderen weten wel dat ze hoogbegaafd zijn, en eisen van zichzelf dat ze alles gelijk kunnen.
Geen dingen leren, dat niet. Ze willen het gelijk weten, snappen en kunnen.
Helaas werkt het zo niet, en zal je altijd nieuwe vaardigheden moeten leren en aangaan.
Maar vooral fouten mogen maken.
Hoe komt het dat veel hoogbegaafde kinderen tekenen van faalangst laten zien?
Het kan komen door perfectionisme. Zoals ik al noemde, willen veel van deze kinderen geen fouten maken en leggen de lat enorm hoog.
Sommige kinderen hebben een zgn. fixed mindset. Ze ervaren in eerste instantie dat veel dingen ze makkelijk afgaan.
Maar je komt op een punt, dat je toch moeilijke dingen ervaart. Dan kan het zijn, dat je denkt dat je dingen “toch niet kunt” of “ niet slim genoeg bent”.
Als een kind een poos lang een gebrek aan uitdaging heeft gehad, leert het ook niet omgaan met tegenslagen of moeilijkheden. Wanneer er wel een keer een uitdaging is, weet het kind niet hoe hij/ zij hiermee kan omgaan en kan faalangst ontstaan.
Er kan sprake zijn van hoge verwachtingen vanuit school, maar ook vanuit ouders. Een kind wil anderen liever niet teleurstellen. Als hij/zij niet aan de verwachtingen kan voldoen, kan dit ook weer leiden tot faalangst.
Een kind kan zichzelf ook vergelijken met anderen die op een bepaald gebied beter presteren.
Als een ander succesvoller is of lijkt, kan een kind hier best last van hebben.
Als jouw kind gevoelig is, dan kunnen ze kritiek of fouten ook intenser beleven.
En als een kind als eens eerder ergens in heeft gefaald, kan het een enorme drempel zijn om dezelfde ervaring opnieuw aan te gaan.
Wat is helpend voor je kind om faalangst te voorkomen of verminderen?
Leer je kind dat je groeit door oefening en inspanning.
In mijn begeleiding leer ik een kind regelmatig dat hij/zij het nog niet kan, maar zeker kan leren.
Ook benadruk ik regelmatig dat fouten maken moet, want daar leer je van.
Het boek “Stress, een hersenles”, legt dit mooi uit.
Focus op het proces en niet alleen op het resultaat
Complimenteer niet alleen die 8 voor topo, maar laat merken dat je ziet dat je kind er 3 middagen aan heeft gewerkt.
Je kunt bijvoorbeeld zeggen: “Wat goed dat je het kaartje hebt gekleurd en de plaatsen daardoor goed kon onthouden!”
Maak fouten maken normaal en een beetje grappig
Wij eten altijd aan tafel ’s avonds. Regelmatig komt er voorbij wie die dag de grootste blunder had gemaakt, die wint de medaille voor de grootste fout. (We hebben nooit echt een medaille gegeven, maar wel een leuk idee nu ik het hier zo opschrijf)
Dat doen we om te laten zien dat ouders ook maar mensen zijn, maar vooral om onze kinderen te leren dat fouten er gewoon bij horen.
Let op je eigen verwachtingen als ouder.
Hup, omlaag die lat.
Geef ruimte voor ontwikkeling, waarbij fouten erbij horen.
Leer ontspanningstechnieken aan
Help je kind met stress om te gaan en op tijd te herkennen dat er rust gepakt mag worden.
Meestal helpt het het beste als jouw kind jou zelf dit soort dingen ziet doen.
Dus trek die yogabroek maar aan en doe wat oefeningen in de woonkamer, of doe die meditatie.
Je kind zal je er dankbaar om zijn.
Geef je kind uitdagende taken, die wel haalbaar zijn
Bied je kind vertrouwen en laat hem/ haar bijvoorbeeld zelf een keer koken.
Zorg dat het net buiten de comfortzone ligt, zodat je kind de taak aankan.
Wees de veilige haven
Zorg dat je kind bij jou terecht kan, zodat je kind zich altijd veilig genoeg voelt om jou of je partner om hulp te vragen.
Wat doe ik nu precies als creatief kindercoach?
In mijn werk, kijk en luister ik heel goed naar een kind en uiteraard naar het verhaal wat ik hoor van de ouders.
Op basis van mijn waarnemingen, stellen we een PTO op, een positief tegenovergestelde.
Dat is een doel wat je wel wilt, in plaats van wat je niet ( meer) wilt voor jezelf.
Met de creatieve werkvormen die we doen, hoeft een kind niet veel over zichzelf te vertellen.
Hij/ zij maakt een tekening/ kleiwerk/ verfwerk naar aanleiding van een vraag of bijvoorbeeld een visualisatie.
Het kunstwerk vormt het gespreksonderwerp.
Omdat je met creativiteit bij je kern komt en leert vertrouwen op wat er je leeft, komen vanzelf die dingen op papier die jou iets te leren hebben.
Terwijl we het werk bespreken, zullen de kwartjes gaan vallen.
Spreekt mijn manier van werken jou aan?
Neem dan zeker contact op en weet je welkom bij Ludiek Coaching!